1e Zeevismarathon 06-03-04 / 07-03-04

Wekenlang, zoniet maandenlang is erna uitgekeken. De zeevismarathon die Gijs en Luc hadden georganiseerd op de Noorpier.
Het begon allemaal met een helder moment van Gijs die opeens het idee kreeg dat het wel eens heel erg gezellig zou kunnen worden als er niet eens een club mensen een hele lange tijd zou gaan vissen op de Noordpier. Nadat hij zn maatje Luc hierover had gebeld was het stil aan de lijn, maar nadat Luc dr even over had nagedacht belde hij Gijs terug, en vertelde hem dat ze dat inderdaad moesten gaan regelen.
Dat regelen bestond dan voornamelijk uit het regelen van het eten en de koffie voor de deelnemers, formulieren, prijzen en aandenkens, aas, op de hoogte brengen van de media en ga nog maar even door.
Vlak nadat er een berichtje was geplaatst op het forum dat het inschrijven voor deze marathon kon gaan beginnen, druppelden de inschrijvingen binnen en liepen de deelnemers elkaar wekenlang lekker te maken door de berichten die zij op het forum achterlieten.
Zo kropen we langzaam maar zeker naar het weekend waarin het ervan zou gaan komen en iedereen had er zin in en de prijzenpot werd achter de computer al bijna verdeelt.
Dit was natuurlijk pure 'spielerei' want waar het natuurlijk om ging was het plezier van de 30 uur die eraan gingen komen.
3500 Pieren wachten op een baasje
Aangezien de deelnemers van de marathon uit alle windstreken van nederland kwamen begon de dag voor sommigen onder hun al om 04:00 in de nacht, en dan hadden ze nog 30 uur voor de boeg.

Zo trokken ze allemaal na hun eerste bak koffie richting Wijk aan Zee naar hun afspreekplek, het restaurant 'Sunseapier' aan het begin van de Noordpier.
Terwijl de deelnemers wat bijkwamen van hun rit, en de slaap nog wat uit hun ogen wreven krgen ze een bak koffie en kregen ze van de organisatie nog een toespraakje met wat tips om de aankomende 30 uur veilig door te komen en nog wat vistips voor degenen die hier nog nooit waren wezen vissen.

Even later trokken de 16 bikkels (Inclusief een vissende dame) richting hun stekkie waarna om 09:00 de marathon begon.

Laten we vanaf hier enkele van de deelnemers zelf maar eens aan het woord, die nauwelijks uitgerust daags na de marathon achter hun computer kropen en hun eigen ervaringen over dit mooie evenement op het forum hadden geschreven.
 
Voor Herbert en Irma begon de dag dus ook vroeg.
Zaterdagmorgen om 5 uur met krielbelende buiken zijn Irma en ik opgestaan want we gingen vissen!! 
De avond ervoor de spullen al helemaal in orde gemaakt dus het was nu de benodigde etenswaren in te pakken en te gaan.
Om 7 uur aangekomen bij de sunseapier, zagen we al een aantal gezichten waaronder metalmarco en dutchie, het geneel werd gelijk opgestart.
De deelnemers maken zich op...
Binnen kregen we een lekker bakkie koffie en werden de nodige handen geschud.

Voor de andere deelnemers was dit dus niet veel anders...
Peter(Dutchie):
Om 03.30 er weer uit samen met mn lief en snel koffie, soep brood e.d. klaar gemaakt, ingeladen en weg.
Marco opgehaald in Harlingen en met 2 auto's op naar de pier.
Het weer was prima te doen...
Marco had voor 2 portafoons gezorgd zodat het neelen toen reeds kon beginnen, wat ook gebeurde haha.
Aangekomen en gebriefd, na kennismaking met de groep, door gijs en luc.

Bas(Puitaalspecialist):
Weken van tevoren begon het het gekriebel eigenlijk al, en keek er ook heel erg naar uit.
De sfeer hier op het forum zat er al heel goed in. 
Dutchie
Geen puitaal dit keer maar een bot!
 Een avond van tevoren al mijn spulletjes al in de auto geladen zodat ik alleen nog maar de koel staande pieren hoefde op te pakken en weg te rijden. 
Bij Sunseapier aangekomen allereerst even voorgesteld en wat handen geschud en onder het genot van een kop koffie begon het geneel al. Na enige uitleg en verdeling van de groepen zijn we met recht aan de wandel gegaan, bepakt en bezakt gemiddeld 1400 meter door de SNEEUW afgesjokt.
Herbert en Irma
 John van Dongen:
Vrijdag had ik een perfecte voorbereiding, tot zaterdag ochtend 02.00 uur gewerkt en dan om 03.00 uur mijn bed in.
De wekker op 05.00 uur, koffie gezet, soep heet gemaakt(waarom weet ik niet want na zo'n 20 uur was het steenkoud) en vervolgens de reeds klaar gezette hengelsportspullen in de auto.
Om 6.15 uur van huis op weg naar Wijk aan Zee.
Net voor ik Wijk aan Zee binnen reed stond er rechts van de weg een levens groot bord met de aankondiging van de vismarathon,geweldig.
Aangekomen op de parkeerplaats gelijk kennis gemaakt met Dutchie en MetalMarco, ik kon ze alleen maar van de site en had ze nog nooit ontmoet. Maar het was al gelijk of ik ze al jaren kende, Dutchie begon gelijk te praten.
Zo was eigenlijk van iedereen de morgen begonnen. Met vol spanning, slecht slapen en veel zin!
Metalmarco was dus ook vroeg op pad.
Om 3:55 ging hier in Fryslân de wekker weer. En ging ik vol goede moed uit bed. Alles in de tas gedaan en heb om 04: 30 de deur achter me dicht getrokken.
John kijkt waar de vis is
Voor de dame was er gezorgd voor een 'plasfiets'.
Ko Lam houdt z'n hengels in de gaten...
Afgezien van de gezelligheid moest er ook wat gevangen worden natuurlijk...
Irma:
Heb een hele tijd moeten wachten tot ik mn eerste gulletje ving, maar voor die tijd heel wat geneeld en gelachen.
Had eindelijk mn eerste vangst binnen, was aan de buitenkant van de pier.
Toen kwam er een stevige wind opzetten en zijn we verkast naar de binnenkant. 

Herbert:
Er werd gevist in 3 vakken die alleen een kleur kregen. Ons groepje bestond uit: Irma John, marco, peter, klaas en ondergetekende.
Geweldig zo´n pier, 1.5 km stekkere.
Toen we op het juiste punt aankwamen wilde ik alweer terug, wat een end!!
Maar goed uitpakken en alles prepareren en wachten op het startsignaal.
Om 09.00 uur vlogen de lijnen van iedereen het zilte nat in en werd het heel gezellig.
Bij mij liet de vis nog op zich wachten maar er kwam dan toch een gulletje aan de kant.
Met John en Irma aan mijn beide zijde werd er heel wat afgeneeld.
 hij ving een gulletje en we dachten allemaal wat een knaap! Maar het zeehond verhaal heeft een hoog gehalte en dit zal hij vaak moeten horen.

Het verhaal dat er een zeehond zich vergreep aan zn gulletje die hij nog naar binnen aan het takelen was was inderdaad nog lang het gesprek van de dag.
Luc:
Er is een zeehond-expeditie in voorbereiding is onder leiding van Klaas Venneman plus wat 80 jaar oude mannen, die ook op de Willem Barentszee gevaren hebben op walvisjacht. Moet gaan lukken denk ik. 

Klaas, volgende keer met je nieuwe molen. sleur je die snormans gewoon op de kant. Na hem vermanend te hebben toegesproken, zetten we hen natuurlijk wel weer terug, maar dan een continentje verderop.
Fons zag een tikkie

Volgens velen twee neelkampioenen

Dit keer de zeehond, volgende keer Klaas!
Lekker relaxt wachten op vis...
Een nette bot van Dirk Alders

Robert-Jan (de Trucker)
Dat jullie het goed naar jullie zin hadden
droop wel van de gezichten af zaterdag
toen ik met mijn vrouw er was, 
beregezellig.

 Peter:
De eerste vis in ons groepje werd door klaas gevangen inc. zeehond, haha ik stond al klaar met mn gaf aangezien die hele hengel krom stond, moest wel een grote zijn
En even later een bot door marco.
Scheurt het hele land door voor vis en vangt ook daar alleen maar bot haha.

Marco:
En toen kregen we het geweldige verhaal van klaas en z'n hondje. Maar ja kon zien hoe collegiaal idereen was. 
Want die hengel stond in een flinke boog en peter stond al "bijna" in het water klaar met de gaf. Tot dat de waarheid boven kwam. 
Na een tijdje begon mijn top ook te klapperen. En ja hoor die fries takeld er een leuke bot uit. En ik maar elke keer naar de noorpier willen voor gul,wijting en zeebaars enz. Trek ik er weer een bot uit. 

In de tussentijd druppelden ook de eerste toeschouwers binnen die ook van heinde en verre kwamen...
Richard:
Ik trof een fantastische ondelinge sfeer aan en veel humor. Moet zeggen dat het erg 
Klaas Venneman, 'De Zeehondenspecialist'
 motiverend werkte om zeker de volgende keer van de partij te zijn en eens mee te gaan vissen met één van de mensen die ik heb ontmoet.

Ronald 37:
Gewapend met een dikke jas en handschoenen meldde ik me op de pier. 
Ik heb het uiteindelijk 2,5 uur volgehouden maar uiteindelijk moest ik gaan want ik brak zowat af bij mijn enkels.

Al met al was het zeer gezellig en had ik spijt als haren op mijn hoofd (en dat zijn er nog aardig wat) dat ik niet mee heb gedaan. Het betekent dus dat als er de volgende keer weer zo'n marathon wordt georganiseerd ik zeker van de partij ben.
John:
Gedurende de hele dag en avond hebben we aanloop gehad van mensen van de site om ons te steunen, geweldig.

Zelfs mensen die niet konden komen (door ziekte) hebben ons telefonisch een hart onder de riem gestoken,klasse!! en Adrie en Irene vanaf deze kant wens ik jullie alle sterkte toe.
Er was zelfs iemand die 560 kilometer heeft gereden om ons aan te moedigen

Het was voor ons een grote steun dat zoveel mensen uit het hele land de moeite hebben genomen om te komen nelen op de pier.
De meeste had ik nog nooit ontmoet en ze zijn nog leuker dan ik had verwacht

Zaterdagmiddag begon de wind lekker aan te trekken en vissen aan de buitenkant was bijna geen doen meer, dus wij naar de binnenkant en dit is iets wat ik nooit doe omdat er toch bijna niks te vangen valt.
Maar tot mijn grote verbazing werd er regelmatig wijting en kleine gulletje gevangen.

Bas:
In de middag kwam er een stevig windje opzetten en voelde het behoorlijk koud aan. Door deze wind zijn er een hoop vissers aan de binnenzijde gaan staan vissen. Ook hier werden diverse vissen gevangen, waaronder ook zeebaars, wat voor sommige onder ons een "nieuw" visje was.

De sfeer was dus perperfect de eerste dag, en dat zou ook de rest van de marathon zo blijven. Toen was het 18:00 en tijd voor eten!

 Als alles draait, en iedereen heeft de
tijd van z'n leven, wat doe je dan als 
organisatie? Juist, ff lekker genieten!
Luc
Gijs
Hoezo pure luxe?
 Bas:
18.00 kwam de catering met heerlijke zuurkoolhachee, al had ik hier nooit van gehoord, maar het smaakte meer dan heerlijk.
Koffie, thee, melk noem maar op, we kwamen niets te kort. 
Gezamelijk hebben we met het clubje zitten eten. Gelukkig ging ook na het eten ook de wind weer wat afnemen waardoor we weer lekker aan de buitenzijde konden vissen.

Marco:
Tegen 6en kwam die grote piepschuimen bakken op een kar er aan. En op dat moment ben je ook wel wat aan warm eten toe. En moet zeggen dat het er vaag uit zag. Maar smaken dat het deed. Nou het eten nog effe een beker melk gehad en een bakkie koffie.
En toen kregen we een lekkere sigaar van onze webmaster aangeboden. En die smaakte de meesten ook wel na het eten. Heb wat zitten te schakelen tussen de binnenkant en buitenkant. Maar heb zoveel mogelijk aan de buitenkant zitten te vissen want ik wou er een gul uithalen.  Want we kregen halverwegge de avond al te horen dat er door de "grote" trucker al wat info op de site was gezet.
Dat ging er dus wel in...
John:
Na het avond eten zwakte de wind af en konden we weer naar de buitenkant, met het afzwakken van de wind werd ook de temperatuur een stuk dragelijker.
De nacht begon goed met broodjes,soep en verse koffie. De gezelligheid bleef er goed in wat zelfs resulteerde in een polonaise.
Licht uit, lampen aan...
 Bas:
Om circa 0.30 kwam de cateraar met verse koffie, thee en een grote gevulde perculator met soepdie ie voor de nacht heeft achtergelaten. In de nacht kregen we allemaal wel een dipje wat resulteerde in een polonaise over de pier...
Herbert:
De lunch, diner en koffiepauzes waren exellent geregeld aan alles is werkelijk waar gedacht. op de minuut werd alles gebracht en het was nog lekker ook.
Klaas pakte ook z'n gulletje
 De gehele dag was het gezelligheid troef en we gingen op een gegeven moment de nacht in. Irma gooide er een paar lijnen af en zag het niet zo meer zitten en had het op een gegeven moment echt gehad. We hebben haar op een stoel gezet ter beschikking gesteld door John en een soort van bodybag/knapzak van Fons en achter een paraplu geschonken door marco.
Al gauw dutte ze in en heeft een lekker uiltje geknapt.
Irma:
Toen van alle kanten kwamen kanjers aangehold van moet je ff slapen ik heb wel een body-bag, maar heb toen het stoeltje van John mogen lenen, de paraplu van Marco en die zak van Gijs. Ik heb toen heerlijk een tukkie gedaan tot het licht was, dus kanjerssssss heel hartelijk bedankt dat jullie mij er door heen hebben geholpen en op de eerste plaats mijn kneiter Herbert je bent een schat...
Slaap Irma, slaap...
Dirk vermaakt zich wel
 John:
Om een uur of 2 kwam Ko langs om bij ons te vragen of wij nog wilde verkassen.
Nu hadden we het best naar ons zin en om dan in donker weer je spullen bij elkaar te moeten zoeken hadden we ook niet zoveel zin in.

Dus heb ik maar even geinventariseerd hoe verder de interesse was om te verkassen.
Gijs, is dat licht van de goulash?
 Iedereen vond het prima zo, toen heb ik "bovenwinds" kontakt gezocht met Gijs en Luc om voor te stellen om te blijven zitten.
Zij hadden hier ook geen problemen mee dus was het gauw geregeld.

Ik zie jullie al denken "bovenwinds" wat bedoeld hij hiermee??

Nou de jas van Gijs stonk als een Bunzing naar de Goulash, vandaar...
Marco:
Iedereen begon het echt zwaar te krijgen tussen 4:30 en 7:30. Want op dat moment begon het ook nog eens te druppen. Toen baalde ik effe dat ik mijn plu had gesponserd aan irma. Maar dit was ik snel vergeten en zaten mijn gedachten bij doorzetten.
Om een uur of 8 kregen we ons ontbijt. En dit was ook gewoon weer PERFECT. En zo langzamerhand kwam de zon te voorschijn. En het begon ook wat actiever op de pier te worden. 
En het werd weer ochtend...
Herbert:
Met het ochtendgloren werd Irma wakker en was ze weer helemaal het meisje.
Het zonnetje kwam op een gegeven moment op en hebben we een stralende dag gehad wat voor mij ook alweer de nodige botjes opleverden.

Aan publiciteit geen tekort, wat een volk komt er toch op die pier.
Wat een service... De soepbus!
Dipje voor onze vriend uit Friesland
 Marco:
Na het ontbijt het ik mijn stoeltje open geklapt en de paraplu er achter gezet. 
En zat toen dus heerlijk in het zonnetje en uit de wind. Maar dit bleek toch een slechte combinatie te zijn na zoveel uur. 
Want ik begon dus bijna in te dutten. En ben dus ook maar weer snel van die stoel afgegaan. En de zondag ging echt snel voorbij. Wat een drukte op die pier. Ook een hoop vragen om m'n oren gekregen.

Bas:
Kokos was door het lekkere zonnetje ff ingedut, ik zag zijn hengel met het belletje en ik moest ff aan zijn lijn trekken zodat het belletje begon te rinkelen.(daarna gelijk achter de blokken verstopt) 
Ik heb nog nooit iemand vanuit zijn slaap uit zijn stoel zien springen en naar zijn hengel zien rennen.
Ook ik moest mijn naam inderdaad bewijzen; als Dé Puitaal specialist ving ik dan ook als enige een "echte" Puitaal. Volgens sommige is er hier in al 6 jaar geen puitaal meer gevangen. Dit leverde bij iedereen wel een hard gelacht op, inclusief mijzelf. Om 12.00 uur kwam de cateraar de lekkere lunch brengen, soep brood en croisants.
De buit van Dirk
 Ook nu kwamen er dus weer enkele vrienden van de site de jongens (en dame) een hart onder de riem steken.
Sammy V.:
Aangekomen bij de eerste vissers viel me gelijk al op wat voor samenhorigheid er hangt onder het zeevissen.com forummers, ongelovelijk. 
Dit kom je niet veel meer tegen, wat een sfeertje hangt er, prima. Lekker even met volgens mij met haast iedereen even een babbeltje staan maken.
Luc
 Nu het einde in zicht leek te komen kwam er natuurlijk ook steeds meer wat zicht wie er met de prijs ervandoor ging voor de meeste vis.

Herbert:
Naarmate het middaguur stond de koperen ploert aardig aan de hemel en begon iedereenzowaar rood te verkleuren.
Op het einde kwam het wedstrijdgehalte echt naar boven gezien dat op het laaste moment de beslissing kwam wie het meeste vissen naar boven zou brengen.
Ik eindigde zelf met 15 vissen op een 5e plaats en ik vond zelf dat dit een mooi getal was.
Irma heeft in de uren dat ze gevist heeft een 3 tal vissen bij elkaar gesprokkeld en 15 nelers bijgeneeld!!!
Bas:
Op het laatst werdt het toch nog even spannend qua visvangst....Dirk, John en ik (zei de gek) Het was even een nek aan nek maar ik mocht het met mijn 21 stuks nét niet redden, al was het wel leuk dat ik door

John werdt verslagen met een postzegel (en dat is nog groot uitgedrukt) en dirk heeft met zijn laaste worp 2 gevukde haken en de eerste plaats gehaald. 
Hij is je gegund Dirk!
Toch leuk zo'n portie vis!
Maarja, we zijn in mijn ogen allemaal winnaars, we hebben immers de marathon lekker uitgezeten. De sfeer is meer dan goed te noemen geweest. Dutchie had lekkere zalm salade (zelf gemaakte), er werden bolussen uitgedeeld, taai taai, noem maar op, iedereen had wel wat, ik ging met havenhoofd bereide erwtensoep met knakworstjes in de weer. Wel lekker hoor. Iedereen stond voor elkaar klaar en kon de gehele 30 uur lachen. Zelf de cateraar heeft zijn bus ter beschikking gestelt om de zware spullen naar het begin van de pier te brengen.
Marco:
En toen dat klote eind terug naar het restaurant. Eerst weer effe wat sokken ververst en gewonen schoenen aan. 
Peter vindt het allemaal prima!
Daarna effe een bakkie en snackje gehad en de prijs uitreiking. 
En toen met de auto dat klote end terug. Want ik moest wel vroeg weg want ik moest er van morgen weer om 420 van bed. En dit viel dus niet mee. Heb ook een hoop commetaar moeten aan horen op het werk dat ik er verrot uit zag.
Mooi ook dat iedereen z'n vissie ving
 Luc:
Na een heftige maar zeer eerlijke "strijd" ging Dirk Alders er met de meeste vis vandoor. Te weten 23 vissen klasse Dirk. Slechts een meer dan John van Dongen, die iets eerder dan Dirk gestopt was met vissen. 

In de laatste 10 minuten ving Dirk nog twee vissen !!!!!!!!!!!! Zonde John, net niet, maar dat je kan vissen heb je bewezen !!!!!! 
Grootste vis ging naar Ko Lam, een zeer aardige man uit omgeving Dordrecht meen ik. Klasse hoor Gul van 47 cm. Gijs had eigenlijk de grootste van 48cm ( niemand weet het, maar die heb ik er nog voor hem uitgehaald, mondje dicht hoor !!!!!!!), maar Gijs en ik deden buiten mededinging mee, maar dat wisten de mensen natuurlijk niet. 
De pechprijs ging naar Klaas Venneman,omdat hij de zeehond toch niet op de kant had gekregen.

Bij deze nog even de uitslagen:

Grootste vis: Ko Lam (kokos) / gul 47 cm
Meeste vis: Dirk Alders / 23 vissen
Gevangen vissen: GUL 87 /grootse 48 cm , WIJTING 37/ grootste 28 cm , BOT 49/ grootste 41 cm , MEUN 20 , ZEEBAARS 10 kleine baarsjes , SCHAR 2 , 
STEENBOLK 1 , PUITAAL 1 , Totaal 207 VISSEN !!!!!!!!!

Zoals jullie hebben kunnen lezen vonden alle deelnemers het geweldig om hieraan deel te nemen. Af en toe was het wat zwaarder maar voornamelijk het plezier wat iedereen onder elkaar heeft gehad heeft ze erdoorheen gehaald.

De catering was perfect evenals de organisatie!

Er wordt al over nagedacht om deze zomer een zomerversie te organiseren, en we gaan er hier vanuit dat dat minimaal het zelfde succes gaat worden!

Zoals eerder gezegd was de pers ook aanwezig wat o.a. heeft geresulteerd in een krantenartikel in het Noord Hollands Dagblad.
Een kopij hiervan staat onder dit stuk. Dan hebben wij gelijk hier een vraagje over.

Dirk, hoe heb jij die makrelen weten te vangen?????? Hahahaha...

Natuurlijk staan er in het forum veel meer berichten over de marathon, dit stuk was hier alleen een afspiegeling van...
De reacties over de marathon zijn natuurlijk allemaal terug te lezen op ons forum.

Laten we afsluiten met wat Luc en Gijs op het forum hebben laten weten:

Ik ben ongelooflijk blij dat we deze marathon met een prachtige groep van 16 vissers hebben volbracht. De sfeer was vanaf het begin, ook al starten we met sneeuw hartstikke goed. Dit is het ware vissen. Het met ELKAAR VISSEN. En dus niet met zure gezichten van de pier afrijden zoals bij de andere visvereniging, die niets gevangen hadden. WAT EEN VERSCHIL MET ONZE MENSEN !!!!!!!!!!!

Deelnemers, nogmaals bedankt voor jullie enorme doorzettingsvermogen ( ik voel het aan den lijve) en ZEER SFEERVOLLE BIJDRAGEN.
Zonder jullie was deze marathon nooit een succes geworden !!!!!!!!!!!!
IN EEN WOORD PRACHTIG!!!!!!!

TOT VISSEN LUC & GIJS

 

 
'En dat is nummertje 22, een mooi botje' 

van onze verslaggever 

velsen-noord

-Alle weertypen hebben ze gehad. De marathonvissers op de Noordpier in Velsen-Noord. Het was best zwaar, maar opgeven deden er maar twee. ,,Het is de hobby, we zijn allemaal gek van vissen. Het gaat om de aardigheid.'' 
Zonnig, acht graden en een beetje wind uit het noordwesten. De marathonvissers zaten en gistermiddag lekker bij, daar op de Noordpier. De meesten hadden hun hengels richting het noorden gestoken.

,,De kop in de zon en wachten op beweging. Mooier kan toch niet'', legt een van de vissers tegen het publiek dat over de pier wandelde. 

Een dag eerder, zaterdagochtend negen uur, gooiden zestien zeevissers uit verschillende delen van Nederland - IJmond, Friesland, Zuid-Holland - hun hengels uit in de Noordzee. Gestoken in speciale dikke regenpakken met klittenband (veel klitteband!) beginnen ze dan aan een uniek evenement, een vismarathon. Het hele weekeinde vissen zij op zeevis. 

En de deelnemers werden flink op de proef gesteld. Het weer begon met natte sneeuw, ging over in een ijskoude noorderwind waarbij het water over de pier sloeg en ging vervolgens weer over naar zacht lenteweer. 

Vermoeidheid
Op zondagmiddag is de vermoeidheid bij de vissers goed aan te zien. Een enkeling zit onderuitgezakt in zijn stoel, de ogen dicht en de baseballpet schuin op het hoofd. Wandelaars stoten elkaar aan. ,,Die is helemaal kapot'', leggen collega-vissers het publiek uit. Voor twee vissers is de marathon te lang. Zij haken af. ,,Pijn in de rug'', zo luidt de reden. ,,De andere vissers weten wel beter: ,,Vermoeidheid.''

Beverwijker Dirk Alders is een van de zestien deelnemers aan de marathon. En hoe. Alders ligt fier aan kop met 21 gevangen vissen. ,,Ik heb wat geul - jonge makreel -, bot, wijting en wat andere soorten gevangen'', zegt de Beverwijker trots. Terwijl hij dit zegt laat hij een plastic zak zien. Een aantal grote, dode makrelen liggen hier op elkaar. ,,Ik heb de ingewanden eruit gehaald, hoor. Stinken doet'ie dus niet'', zegt Alders.

Volgens Alders is de marathon goed uit te houden. ,,De catering is goed. We krijgen goed te eten en te drinken. Tja, en de vermoeidheid, die valt ook wel weer mee. Al moet ik wel zeggen dat ik nu minder rondloop dan gisteren. Toch wat lood in de voeten.'' De nacht viel Alders ook erg mee. ,,We praten veel met elkaar en drinken koffie. Dan blijf je wel wakker.'' In het donker moeten de vissers natuurlijk wel op een speciale manier hun hengels prepareren. ,,We zetten een toplichtje in de hengel. Dan zien we hengel in het donker toch bewegen'', legt de Beverwijker uit. 

Het marathonvissen kent enkele regels. Zo wordt er in drie groepen gevist. Elke groep heeft een gekleurde vlag. Onderling moet zo nu en dan van plaats verwisseld worden. ,,Zodat iedereen op de 'beste' plaatsen kan zitten.'' Verder zijn er weinig eisen. Gespeeld wordt er eigenlijk ook om niets. De vissers die de meeste exemplaren uit de zee haalt, wint een bekertje. Het vissen is vooral een sociaal evenement. 

Puitaalspecialist
Vissers praten in een mooi, stoer taaltje met elkaar over vis, het weer, nog eens vis en verder alles wat mensen bezighoudt.

Bij Alders is inmiddels Bas Hendriks uit Scheveningen komen staan. Net als de Beverwijker gekleed in een groene, gewatteerde broek - met klitteband! - die tot onder de oksels komt. Hendriks staat bekend in het zeevisserswereldje als de puitaalspecialist. Waar hij ook verschijnt, altijd weet hij een puitaaltje - een soort kabeljauw - naar boven te krijgen. 

Hendriks wil van Alders wel eens weten hoe het gaat. ,,21? Hm, ik heb er twintig'', mompelt hij. Terwijl het tweetal de koude noorderwind van zaterdag nog een bespreken, trilt de hengel van Alders. ,,Het zal toch niet'', roept zijn gesprekspartner. ,,Jawel, jawel. Dat is er weer een'', schreeuwt Alders opgetogen. ,,En dat is nummer 22. Een botje.'' Aan het haakje hangt inderdaad een bot van nauwelijks tien centimeter lang. ,,Die telt ook'', zegt Hendriks sportief. ,,Elke exemplaar telt, zelfs de postzegeltjes - hele kleine visjes -. 

Wie er ook met het bekertje naar huis gaat, de zeevissers zijn zeer te spreken over de eerste marathon. ,,In de zomer wordt er hier weer een gehouden'', aldus Hendriks die inmiddels zijn boeltje aan het inpakken is. Alders heeft vooral erg genoten van het buiten zijn. Hij is het weekeinde best doorgekomen. ,,Maar ik zal vannacht wel goed slapen.'' 

maandag 8 maart 2004, 08:16 

bron: NHD
 
 

Artikel: Walter Berude
Foto's: Marcel, Luc, RobertJan, Irma